صفحه اصلي

ديگر مقالات

 

 

هفتاد حديث از ائمه اطهار

 

حدیث 70
حضرت امام جعفر صادق (ع) در تأويل آيۀ « يَوْمَ تَرْجُفُ الرّاجِفَةُ تَتْبَعَها الرّادِفَةُ » ( روزي كه لرزاننده و زلزله اي بزرگ جهان را بلرزاند و به دنبال آن حادثه دومين رخ دهد) فرمودند: « لرزاننده حسين بن علي (ع) و حادثه دومين علي بن ابي طالب (ع)است. نخستين فردي كه قبر او شكافته شود و خاك را از سر مي زدايد حسين بن علي (ع) است».

 

1- النازعات / 6-7

2- تفسير برهان، 4/101

 

حدیث 69
حضرت امام جعفر صادق (ع) در مورد اين آيه « وَ اِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ بِأيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ » ( آن دختران زنده بگور شده پرسيده شود كه به كدامين گناه كشته شدند؟ ) فرمود:‌ « اين آيه دربارۀ امام حسين (ع) نازل شده است».

1- التكوير/ 8-9

2- العوالم، 17/ 98-99

 

حدیث 69
امام باقر (ع) فرمود:‌« قَوْلُ اللهِ عَزَّوَجَلَّ وَ والدٍ وَ ما وَلَدَ: هُوَ عَلِيُّ بْنُ اَبي طالبٍ (ع) وَ ما وَلدَ: اَلْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ (ع) » .

« اين سخن خداي صاحب شوكت و بزرگي كه فرموده: سوگند به پدر و فرزندش، مقصود [ازپدر] علي بن ابي طالب (ع) و[ مقصود] از فرزند حسن و حسين (ع) هستند».

البلد/3

بحارالانوار،23/269

 

حدیث 68
قال ابو جعفرٍ عليه السلام :‌ «‌ كانَ اَبي مَبْطوناً يَوْمَ قُتِلَ اَبوهُ صَلَواتُ اللهِ عَلَيهُما وَ كانَ فِي الْخَيْمَةِ وَ كَنْتُ اَري مَوالينا كَيْفَ يَخْتَلِفونَ مَعَهُ يَتّبَعونَهُ بَالْماءِ . يَشُدُ عَلَي الْمَيْمَنَةِ مَرَّةِ وَ عَلَي الْمَيْسَرَةِ مَرّةِ وَ عَلَي الْقَلْبَ مَرّةً وَ نَهي رَسوُلُ اللهِ صَلّي اللهِ عَلَيهِ وَ آلهِ اَنْ يُقْتِلَ بِها الْكِلابُ لَقَدْ قُتِلَ بِالسَّيْفِ وَ السِّنانِ وَ بِالْحِجارَةِ وَ بِالْخَشَبِ وَ بِالْعَصا وَ لَقَدْ اَوْطاهُ الْخَيْلُ بَعْدَ ذلِكِ . »‌

امام باقر عليه السلام فرمود : « پدرم [ امام سجاد عليه السلام » روز شهادت پدرش [ سيدالشهدا عليه السلام ]‌ از درد شكم در رنج بود و رد خيمه به سر مي برد . و من مي ديدم كه چگونه دوستان ما با او [امام حسين عليه السلام ]‌ حركت مي كردند و همراه حضرتش در پي آب بودند. آن حضرت گاه به سمت راست [ لشكر دشمن]‌ و گاه به سمت چپ هجوم مي برد و زماني هم بر قلب [ سپاه ]‌ مي زد اما [سرانجام]  او را بدان گونه كشتند كه رسول خدا صلي الله عليه و آله نهي فرمود كه سگان را هم [ بلاتوصيف ] بدان گونه بكشند : او را با شمشير و نيزه و سنگ و چوب و عصا كشتند و پس از آن هم از زير سم ستوران گذراندند.»‌

بحارالانوار 45 / 91

 

حدیث 67
عن ابي عبدالله الجدلي قال :‌«‌ دَخَلْتُ عَلَي اميرالمؤمنين عليه السلام وَ الْحسينِ عليه السلام اِلي جَنْبِهِ فَضَرَبَ بِيَدِهِ عَلي كَتَفِ الْحسينِ عليه السلام . ثمّ قال : اِنَّ هذا يُقْتِلُ وَ لا يَنْصُرُهُ اَحَدٌ . قالَ : قُلْتُ يا اَميرَ الْمؤمنينَ وَ اللهُ اَنّ تِلّكَ لِحَياةِ سُوءٌ . قالَ : اِنْ ذلِكَ لَكائِنٌ . »‌

ابو عبدالله جدلي گويد : « بر امير المؤمنين عليه السلام وارد شدم . حسين عليه السلام نزد ايشان بود . پس دست بر شانه حسين عليه السلام زد و فرمود: همانا اين [‌ فرزندم ] را مي كشند و كسي به ياريش نمي شتابد . گفتم : اي امير مؤمنان به خدا قسم آن زندگي ناگوار است. فرمود: به درستي كه آن مقدر شده است . »

كامل الزيارات / 71

 

حدیث 66
 عَنْ اَبي عَبْداللهِ عليه السلام قال :‌«اِذا اَرَدْتَ زِيارَةَ الْحُسَيْن عليه السلام فَزُرْهُ وَ اَنْتَ كَئيبٌ حَزينٌ مَكروبٌ شُعْثاً مُغْبِراً جائعاً عَطْشاناً فَاِنَّ الْحُسينِ قُتِلَ حَزيناً مَكْروباً شُعْثاً مُغْبِراً جائعاً عَطْشاناً وَ سَلَهُ الْحَوائِجَ وَ انْصَرْفْ عَنْهُ وَ لا تَتّخِذْهُ وَطَناً . »‌

امام صادق عليه السلام فرمود: چون قصد زيارت حسين عليه السلام را كردي در حالي كه پريشان غمناك مصيبت ديده ژوليده ،‌ غم آلود،‌ مصبيت ديده ،‌ گرسنه و تشنه اي او را زيارت كن زيرا حسين عليه السلام در حالي كشته شد كه غمگين ، مصيبت ديده ،‌ ژوليده غم آلود ،‌ گرسنه و تشنه بود از او حوائجت را بخواه و بازگرد . و آن [ كربلا ]‌ را وطن خود قرار مده . »

كامل الزيارات / 131

 

حدیث 65
قال الصادق عليه السلام «  اِنَّ الْبُكاءَ وَ الْجَزَعَ مَكْروهٌ لِلْعَبْدِ في كُلّ ما جَزَعَ ما خَلَاالْبُكاءَ‌ عَلَي الْحُسينِ بْنِ عَليٍّ عليهما السلام فَاِنّهُ فيهِ مَاْجورٌ . »‌

امام صادق عليه فرمود : «‌ هرگونه گريه و بي تابي براي بنده در هرجا كه بي تابي كند مكروه و ناپسند است مگر گريه بر حسين بن علي عليه السلام كه پاداش و ثواب دارد .

كامل الزيارات / 100

 

حدیث 64
عَنِ الصّادِقِ عَنْ آبائهِ عليهم السلام قال : قالَ ابوعَبْدِاللهِ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيّ عليهما السلام :  «‌ اَنَا قَتيلُ الْعَبَرَةِ لا يَذْكُرُني مُوْمِنٌ اِلّا اسْتَعْبَرَ . »‌

امام صادق عليه السلام از آباء گرامي خود از امام حسين عليه السلام نقل مي كند كه فرمود :‌ « من كشته گريه ام . هيچ مومني مرا ياد نمي كند مگر اينكه گريان مي شود.»

امالي صدوق 118

 

حدیث 63
قال الامام سجاد عليه السلام «‌ ما مِنْ يَوْمٍ اَشَدُّ عَلي رَسولِ اللهِ صَلّي اللهِ عَلَيه وَ آلهِ وَ سَلَّمْ مِنْ يَوْمٍ اُحُدٍ قُتِلَ فيهِ عَمُّهُ حَمْزَةٍ بْنِ عَبدالمطلَبٍ اَسَدُ اللهِ وَ اَسَدُ رَسولِِهِ وَ بَعْدَهُ يَوْمَ مُوْتَةِ قُتِلَ ابْنُ عَمَّهُ جَعفر بنُ ابي طالبٍ. ثُمّ قال عليهِ السّلام :‌ وَ لا يَومِ كَيومِ الْحُسَينِ عليه السلام اَزْدَلَفٍ عَليهِ ثلاثونَ اَلْفٍ رَجُلٍ يَزْعُمونَ اَنّهمْ مِن هذهِ الْاُمّةٍ كُلُّ يَتَقََرّبُ اِلَي اللهِ عَزّوجلّ بِدَمَهِ وَ هُوَ بِاللهِ يُذَكّرهُمْ فَلا يَتّعِظونَ حَتّي قَتَلوهُ بَغْياً وَ ظُلْماً وَ عُدْواناً ... »‌

امام سجاد عليه السلام فرمود: سخت ترين روزي كه بر رسول خدا صلي الله عليه و آله گذشت روز [غزوه ] احد بود كه در آن عمويش حمزه بن عبدالمطلب – كه شير خدا و شير پيامبرش بود – كشته شد و پس از آن روز [ جنگ ]‌ موته بود كه در آن پسر عمويش جعفر بن ابي طالب كشته شد . سپس فرمود:‌اما هيچ روزي همانند روز حسين عليه السلام نيست كه سي هزار مرد [ جنگاور ] بر او روي آوردند و مي پنداشتند كه از اين امت هستند و همگي آنان با ريختن خون او به خداي عزوجل تقرب مي جستند در حالي كه او خدا را به ياد آنان مي آورد اما آنان پند پذير نبودند تا اينكه او را به ظلم و ستم و دشمني كشتند . »‌

امالي صدوق / 374

 

حدیث 62
قالَ اَبوُالْحَسَنِ الرِّضا عليه السلام في حَديثٍ لِلرَّيّانِ بْنِ شَبيبٍ :‌ يَاابْنَ شَبيبٍ اِنْ كُنْتَ باكياً لِشَيٍ فَابْكِ لِلْحُسَيْنِ بْنِ عَليٍ بْن ابي طالبٍ عَلَيهُما السَّلام فَاِنَّهُ ذُبِحَ كُما يُذْبَحُ الْكَبْشُ وَ قُتِلَ مَعَهُ مِنْ اَهْلِ بَيِتِهِ ثَمانيةِ عَشَرَ رَجُلاً ما لَهُم فِي الْاَرضِ شَبيهونَ وَ لَقَدْ بَكَتِ السّماواتُ السَّبْعُ وَ الْاَرْضونَ لِقَتْلِهِ وَ لَقَدْ نَزّلَ اِلَي الْاَرْضِ مِنَ الْمَلائِكةِ اَرْبَعَةُ اَلافٍ لِنَصْرِهِ فَلَمْ يُوْذَنْ لَهُمْ فَهُمْ عند قَبْرِهِ شُعْثٌ غُبْرٌ  الي اَنْ يَقومَ الْقائِمُ فَيَكونونَ مِنْ اَنْصارِهِ وَ شِعارُهُمْ « يا لَثاراتِ الْحُسَيْنِ . »‌

امام رضا عليه السلام در ضمن حديث به ريان بن شبيب فرمود: « اي پسر شبيب ! اگر براي چيزي گريان شدي بر حسين بن علي بن ابي طالب عليهما السلام اشك ببار زيرا او را مانند گوسفند [ از پشت ] سر از پيكرش جدا ساختند و هجده مرد از خانواده او كه در زمين بي مانند بودند همراه او كشته شدند و براستي كه آسمانهاي هفتگانه و زمينها و زمينها در قتل او گريستند . چهار هزار فرشته براي ياري او بر زمين فرود آمدند اما اجازه نيافتند . و ايشان آشفته وغبار آلود تا قيام قائم عليه السلام نزد قبر او هستند [ و پس از ظهور ] از ياران او هستند و شعارشان خونخواهي حسين عليه السلام است . »‌

عيون اخبار الرضا عليه السلام  1/ 299

 

حدیث 61
 عَنْ سَلْمانٍ الفارسيِّ قال : كانَ الحسيْنُ عليه السلام عَلي فَخْذِ رسول الله (ص) وَ هُوَ يُقَبُّلُهُ و يَقولُ :‌ « اَنْتَ السَّيِّدُ ابْنُ السيدِ ابو السادَهِ انْتَ الْاِمامُ ابْنُ الامامِ ابوُ الْائمهِ انْتَ الْحُجَّهُ ابْنُ الْحُجَّهُ ابوُ الْحُجَّجُ تِسْعَهُ مِنْ صَلْبِكَ وَ تاسْعَهُمْ قائِمَهُمْ . »
سلمان فارسي گويد : «‌ حسين عليه السلام بر زانوي رسول خدا (ص) نشسته بود و آن حضرت او را مي بوسيد و مي فرمود : تو بزرگ و بزرگزاده اي و پدر بزرگواراني تو امام و امازاده اي و پدر ائمه [ اطهار عليهم السلام]
هستي تو حجت و پسر حجت هستي و پدر حجتهايي نه امام از نسل تو خواهند بود كه نهمين آنها قائم ايشان [ عجل الله فرجه] است.

المناقب 4/ 78

 

حدیث 60
 عَنْ اَبي عَبداللهِ عليه السلام قالَ : « قالَ عليٌ عَلَيهِ السَّلام لِلْحُسَيْنِ عليه السلام : يا اباعَبداللهِ اُسْوَهٌ اَنْتَ قَدْماً . فقالَ :‌ جُعِلْتُ فِداكَ ما حالي ؟‌ قال :‌عَلِمْتَ ما جَهِلوا وَسَيِنَتْفَعُ عالِمٌ بِما عَلِمَ . يا بَني اسْمَعْ وَ ابْصِرْ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَاْتيكَ فَوَالّذي نَفْسي بِيَدِهِ لَيَسْفَكَنَّ بَنوُ اُميهٍ دَمَكَ ثُمَّ لايُزيلونَكَ عَن دينِكَ وَ لا يَنْسونَكَ ذِكْرَ رَبَّكَ . فَقال الْحُسينُ عليه السلام : وَ الّذي نَفْسي بِيَدَه حَسْبي اَقْرَرْتُ بِما اَنْزَلَ اللهُ وَ اَصَدُّقَ قَوْلَ نَبيّ اللهِ وَ لا اُكَذُّبُ قَوْلَ اَبي»
امام صادق عليه السلام فرمود:‌ « علي عليه السلام به حسين عليه السلام فرمود: اي اباعبدالله تو از پيش اسوه مردم بوده اي . [ حسين عليه السلام ] عرض كرد : فدايت شوم حال من چگونه است ؟‌ فرمود:‌ دانشي داري كه ايشان بدان نادان اند و زود است كه دانشمند از دانش خود بهره جويند. اي فرزندم گوش فردار و بينا باش قبل از آنكه [ واقعه اي] تو را دريابد . قسم به آن كه جانم در دست اوست بني اميه خون تو را مي ريزند اما نمي توانند تو را از آئينت برگردانند و از ياد پروردگارت غافل سازند . حسين عليه السلام فرمود:‌ قسم به آن كه جانم در دست اوست كافي است . من بدانچه خدا فرود آورده است اقرار كردم و سخن پيامبر را دروغ نمي شمارم . »

كامل الزيارات / 72

حدیث 59
روايت شده است كه :‌ « مردي از انصار نزد حسين عليه السلام آمد و درخواست رفع نيازي كرد. آن حضرت گفت [ يا اخَا الْاَنْصارِ صُنْ وَجْهَكَ عَنْ بِذْلَهً لِلْمَسْاَلَهِ وَ ارْفَعْ حاجَتَكَ في رُقْعَةٍٍ وَ اْتِ بِها سَاُسِرُّكَ انشاءالله «‌ اي برادر انصاري ! آبرويت را از درخواست نگاهدار درخواست خود را در رقعه اي نوشته و آن را بياور به خواست خدا تو را شاد مي سازم . مرد انصاري نوشت :‌ اي اباعبدالله من به فلاني پانصد دينار بدهكارم و [ درپرداخت آن ] به من اصرار مي ورزد با او سخني بگوييد تا مرا مهلت دهد تا گشايشي در كارم حاصل شود [ و بدهي خود را بپردازم ]. چون حسين عليه السلام رقعه را خواند به سراي خود رفت و كيسه اي را كه در آن هزار درهم بود بيرون آورده و به او داد و فرمود:‌ [ اَمّا خَمْسَمِائهٌ فَاقْضِ بِها عَلي دَهْرِكَ وَ لا تَرْفَعْ حاجَتَكَ اِلّا اِلي اَحَدِ ثَلاثةِ : الي ذي دين او مروه او حسب ...»

القره 1/ 180

حدیث 58
مسعده گويد : « ‌مَرَّ الْحُسَيْنُ بْنُ عَليٍّ عليهما السلام قَدْ بَسِطوا كِساءً لَهُمْ وَ الْقَوْا عَلَيْهِ كَسراً فَقالوُا :‌هَلُّمَّ يا ابْنَ رسول اللهِ فَثَنّي وَ رِكَهُ فَاْكَلَ مَعَهُمْ ثُمَّ تَلا :‌«‌ اَنَّ اللهَ لا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبرينَ »‌ ثم قال :‌ قَدْ اَجَبْتُكُمْ فَاْجيبوني قالوا : نَعَمْ يَا ابْنَ رَسولِ اللهِ فَقاموا مَعَهُ حَتّي اتوُا مَنْزِلَهُ فَقالَ لِلْجاريةِ :‌اُخْرُجي ما كُنْتِ تَدَّخَرينَ . »
[ حسين بن علي از كنار بينواياني گذشت كه پارچه اي گسترده و در آن به خوردن پاره هاي نان خشك مشغول بودند. بينوايان گفتند:‌ بفرما اي فرزند رسول خدا ! امام بر آن سفره نشست و از آن پاره هاي نان تناول كرد و سپس اين آيه را تلاوت فرمود : « هر آينه خداوند خود بزرگ بينان را دوست ندارد . » سپس فرمود  : من دعوت شما را پذيرفتم . اينك شما هم دعوت مرا پذيرا باشيد ] و به سراي من ]گفتند : پذيرا شديم اي فرزند رسول خدا سپس برخاستند و به سراي او فرود آمدند . امام حسين عليه السلام به كنيزك خود دستور داد كه با هر آنچه در خانه است از آنان پذيرايي كند. »

بحارالانوار 44/189

حدیث 57
حضرت صادق عليه السلام فرمود :

[ دَخَلَتْ فاطِمَةُ عليها سلام عَلي رَسولِ اللهِ عَلَيهِ وَ آلهِ وَ سَلّمَ عَيْناهُ تَدْمَعُ فَسَاَلَتْهُ :‌ ما لَكَ ؟‌ فقال : اَنَّ جَبْرَئيلَ عليه السلام اخْبَرَني انَّ اُمَّتي تَقْتُلُ حُسَيْناً فَجَزَعَتْ وَ شَقَّ عَلَيْها فَاخْبَرَها بِمَنْ يَمْلِكُ مِنْ وُلدِها فَطابَتْ نَفْسُها وَ سَكَنَتْ .]
«‌ روزي فاطمه عليها السلام بر رسول خدا وارد شد . چشمان پدر را اشكبار ديد . علت را پرسيد . فرمود :‌ جبرئيل مرا آگاه ساخت كه امتم حسين عليه ا لسلام را مي كشند. فاطمه عليها سلام سخت گريست و بي تاب شد و بر او گران آمد. [ پدر بزرگوارش ] او را آگاه ساخت كه زمامداراني [ ائمه اطهار عليهم السلام ] از فرزندان او خواهند بود . پس فاطمه عليها سلام خشنود گشت و آرام گرفت . »

كامل الزيارات /57

 

حدیث 56
صفتهاي زيبا

هر كس اين پنج چيز را نداشته باشد از زندگي بهره اي نمي برد: عقل، دين، ادب، شرم و خوش خلقي.

 

حدیث 55
توكّل

عزت و بي نيازي (از جايگاه خود) بيرون آمده به گردش پرداخته اند، چون با توكّل برخورد نمودند (خود را جلوه هايي از آن ديده) در آن مقيم گشتند.

 

حدیث 54
پاداش سلام

سلام هفتاد حسنه دارد، شصت و نُه حسنه از آنِ سلام كننده و يكي از آن جوابگو است.

بحارالانوار، ج78،ص120

حدیث 53
سلام بر گناهكار

امام سجّاد(ع) از امام حسين(ع) روايت ميكند كه فرمود ابن كوّا از علي بن ابيطالب پرسيد: اي امير مؤمنان آيا بر گناهكار اين امّت نيز سلام مي دهي؟ حضرت فرمودند: خدا او را اهل توحيد مي داند و تو او را اهل سلام نمي داني؟

 

حدیث 52
خوف از خدا

به امام حسين(ع) عرض شد بيم تو از پروردگارت چه فراوان است؟ فرمود: در روز قيامت جز آنكس كه در دنيا خوفِ خدا داشته، كسي ايمن نيست.

 

حدیث 51
مدارا كليد مشكلات

هر كه از تدبير بازماند و از چاره ها ناتوان گردد، مدارا (كليد) مشكلات اوست.

 

حدیث 50
نيكوكارى

شخصي پيش امام حسين(ع) اظهار داشت: اگر نيكي به نااَهل برسد تباه مي شود؟ ايشان فرمودند: چنين نيست بلكه نيكوكاري همچون رگبار است كه بايد به نيك و بد برسد.

 

حدیث 49
عذر بدتر از گناه

جمعي‌ نزد آن‌ حضرت‌ از عذرخواهي‌ عبدالله‌ بن‌ عمرو بن‌ عاص‌ از شركت‌ در جنگ‌ صفين‌ ياد مي ‌كردند كه‌ حضرت‌ فرمود: چه بسا گناهي كه از عذرطلبي آن نيكوتر است.

بحار الانوار، ج‌78 ، ص128‌

 

حدیث 48
تصوير مرگ

اگر مردم مرگ را باور مي كردند و آنرا به همانگونه كه هست به نظر مي آوردند دنيا ويران مي گشت.

 

حدیث 47
بدي كردن و پوزش خواستن

كاري مكن كه از آن پوزش بخواهي زيرا مؤمن نه بد ميكند و نه عذر مي طلبد، و منافق هر روز بد ميكند و عذر مي خواهد.

تحف العقول،ص248

حدیث 46
امربه معروف و نهي از منکر 
شايسته نيست که انسان مؤمني گنهکاري را ببيند و بر او انکار ننمايد .

حدیث 45
نشانه هاي عاقل
عاقل با کسي که مي ترسد او را دروغگو بدارد هم سخن نمي شود، از کسی که مي ترسد او را رد کند درخواستي نمي کند، به کسي که مي ترسد او را بفريبد تکيه نمي کند و به کسي که به اميد او اطميناني نيست اميد نمي بندد .

 

حدیث 44
دانا کيست  ؟
اگر همه گفتار دانا، نيکو و بحق بود، از خودپسندي در آستانه ديوانگي قرار مي گرفت. همانا دانا کسي است که حق گويي او فراوان باشد .

 

حدیث 43
ادب چيست ؟
اين است که از خانه خود بيرون آيي و با هيچکس برخورد نکني مگر آنکه اورا برتر از خود بيني .

 

حدیث 42
ياري در جوانمردی
آنکس که بخشش تورا بپزيرد، تو را در جوانمردي کمک کرده است .

 

حدیث 41
شکر
شکرگزاري براي نعمت پيشين،نعمت تازه اي را سبب مي شود .

 

حدیث 40
موارد صبر
در مواردي که حقْ تو را ملزم مي سازد ، بر آنچه نمي پسندی ، شکيبا باش و در مواردي که هواي نفس تو را فرا مي خواند، از آنچه که به ناحق است و دوست ميداري ، خود را نگه دار .

 

حدیث 39
بدترين اوصاف زمامداران
بدترين اوصاف زمامداران، ترس از دشمنان و بي رحمي بر ناتوانان و خودداري هنگام بخشش است .

 

حدیث 38
ناتوان ترين مردم
ناتوان ترين مردم کسي است که از دعا کردن واماند و بخيل ترين مردم کسي است که از سلام کردن واماند.

 

 

حدیث 37
زيبايي مرگ (شهادت)

مرگ ـ براي فرزند آدم ـ چونان گردنبندي است زيبا، بر گردن دختركاني نورسته.

 

 

 

 

 

 

حدیث 36
رسيدن به آرزوها

كسي‌ كه‌ بخواهد از راه‌ گناه‌ به‌ مقصدي‌ برسد ، ديرتر به‌ آروزيش‌ مي‌رسد و زودتر به‌ آنچه‌ مي‌ترسد گرفتار مي‌شود .

بحارالانوار، ج78،ص120

 

حدیث 35
حاجات مردم

آگاه‌ باشيد كه‌ يكي‌ از نعمتهاي‌ الهي‌ بر شما حاجات‌ و نيازهاي‌ مردم‌ به‌ شما است‌، پس‌ از اين‌ نعمتها بيزار نشويد كه‌ برمي‌گردند و به‌ جاي‌ ديگر مي‌روند.

بحارالانوار، ج78،ص121

 

 

حدیث 34
دوست و دشمن

كسي‌ كه‌ تو را دوست‌ دارد، از تو انتقاد مي‌كند و كسي‌ كه‌ با تو دشمني‌ دارد، از تو تعريف‌ و تمجيد مي‌كند.

بحارالانوار، ج78،ص128

 

حدیث 33
عزّت و آبرو

وقتى‌ شنيدي‌ كه‌ كسى‌ به‌ عزت‌ و آبروي‌ مردم‌ تعرض‌ مي‌كند، سعى‌ كن‌ كه‌ تو را نشناسد.

بلاغة‌ الحسين (ع)‌،ص 284

 

 

حدیث 32
فضيلت‌ چيست‌؟

از حضرت‌ پرسيدندفضيلت‌ چيست‌؟ فرمودند: "مالك‌ زبان‌ بودن‌ و بذل‌ نيكي‌".

بلاغة‌ الحسين (ع)‌،ص 332

 

حدیث 31
صله‌ رحم

آن‌ كس‌ در صله‌ رحم‌ بهتر است‌ كه‌ نسبت‌ به‌ خويشاونداني‌ كه‌ با او قطع‌ رابطه‌ كرده‌اند، دلجويي‌ و صله‌ رحم‌ نمايد.

بحارالانوار، ج78، ص121

 

حدیث 30
پاداش صبر

خداوند رتبه‌ها و منزلهاي عالي‌ را به‌ خاطر صبري‌ كه‌ بندگان‌ در مقابل‌ تحمل‌ ناملايمات‌ به‌ خرج‌ دهند، به‌ آنان‌ عنايت‌ مي‌فرمايد.

بحارالانوار، ج45، ص90

 

حدیث 29
رضايت و غضب الهي

هر كس‌ كه‌ رضايت‌ الهي‌ را با غضب‌ مردم‌ بخرد، خداوند او را از مردم‌ بي ‌نياز سازد، و هر كس‌ رضايت‌ مردم‌ را با غضب‌ الهي‌ بخرد، خداوند او را نيازمند مردم‌ سازد، والسلام‌.

بحارالانوار، ج78، ص 126

 

حدیث 28
بهترين‌ ثروت

بهترين‌ ثروت‌ آن‌ است‌ كه‌ انسان‌ به‌ وسيله‌ آن‌ آبروي‌ خود را حفظ نمايد.

 

بحارالانوار، ج44، ص 195

 

حدیث 27
غيبت

به‌ مردى‌ كه‌ نزد حضرتش‌ غيبت‌ ديگري‌ را مى‌كرد، فرمود: "اي‌ مرد، دست‌ از غيبت‌ بردار، زيرا غيبت‌ خوراك‌ ( نان‌ خورش‌ ) سگان‌ جهنم‌ است‌".

بحارالانوار، ج78، ص 117


 

حدیث 26
آبروداري كردن

كسى‌ كه‌ از تو حاجتى‌ خواسته‌ است‌، آبروى‌ خود را با درخواست‌ از تو ريخته‌ است‌، تو ديگر با رد كردن‌ او، آبروى‌ خود را نريز.

بحارالانوار، ج44، ص 196

 

حدیث 25
حُبّ اهل بيت(عليهم السلام)

هر كس‌ ما را براي‌ خدا دوست‌ بدارد، روز قيامت‌ ما و او همراه‌ يكديگر اين‌ طور بر پيامبران‌ وارد خواهيم‌ شد، و انگشتان‌ خود را جفت‌ كرده‌، اشاره‌ فرمود و هر كس‌ كه‌ براي‌ دنيا ما را دوست‌ داشته‌ باشد، تنها در اين‌ دنيا است‌ كه‌ خوب‌ و بد با هم‌ مى‌باشند.

بحارالانوار، ج27، ص 84

 

حدیث 24
پذيرفتن مسئوليت

هيچ‌ امري‌ را نپذير مگر آنكه‌ خودت‌ را شايسته ي‌ آن‌ بداني‌.

اعيان الشيعه، ج 1،ص 621

 

حدیث 23
آز و بخشش

حرص‌ و آز نوعي فقر رواني‌ است‌ و سخاوت‌ و بخشش‌ نوعي‌ بي ‌نيازي‌ است‌ .

تاريخ يعقوبي، ج 2، ص246

 

حدیث 22
مرگ؛ عبرت ديگران

اي‌ فرزند آدم‌، به‌ ياد آور مُردن‌ پدران‌ و فرزندانت‌ را، كجا بودند و اكنون‌ رهسپار چه‌ جايي‌ شده‌اند؟ مي بينم‌ كه‌ تو نيز به‌ همين‌ زودي‌ به‌ آنان‌ خواهي‌ پيوست‌ و باعث عبرت‌ ديگران‌ خواهي‌ گشت‌.

ارشاد القلوب‌، ج1،ص29

 

حدیث 21
بدست آوردن چهار خصلت

هر كس‌ نزد ما آيد، حداقل‌ يكي‌ از اين‌ چهار خصلت‌ را خواهد يافت‌: برهاني متين‌ مي ‌شنود، از قضاوتي عادلانه‌ برخوردار مي ‌گردد، با برادري‌ سودمند و پرفايده‌ روبرو خواهد شد و ثواب‌ همنشيني با علما هم‌ خواهد برد.

بحارالانوار،ج 44، ص 195

 

حدیث 20
شيعه بودن

مردي‌ به‌ حضرتش‌ گفت‌: يا ابْن‌ رسول‌ الله‌، من‌ شيعه‌ شما هستم‌! حضرت‌ فرمود: اي‌ مرد از خدا بترس‌ و ادعا مكن‌ چيزي‌ را كه‌ خداوند تكذيب‌ نمايد و بر ادعايت‌ گناهكارت‌ شمارد. شيعيان‌ ما كساني‌ خواهند بود كه‌ قلبشان‌ پاكيزه‌ از غل‌ و غش‌ و خيانت‌ باشد، لكن‌ تو مي ‌تواني‌ ادعا كني‌ كه‌ از علاقه‌مندان‌ و دوستداران‌ ما هستي.‌

بحارالانوار،ج 68، ص 156


حدیث 19
مصرف كردن ثروت
ثروتي‌ را كه‌ داري‌ اگر به‌ مصرف‌ خودت‌ نرساني‌ ثروت‌ مال‌ تو نيست‌، تو از آن‌ ثروت‌ هستي، بنابر اين‌ به‌ ثروت‌ خودت‌ امان‌ مده‌ و گرنه‌ او به‌ تو امان‌ نخواهد داد و پيش‌ از آنكه‌ ثروت‌، تو را به‌ مصرف‌ خود برساند تو آن‌ را به‌ مصرف‌ خويشتن‌ برسان‌ .

بحارالانوار،ج 78، ص 127


حدیث 18
زشت ترين چيزها

براي‌ پيران‌ زشت‌تر از آن‌ نيست‌ كه‌ هوسراني‌ كنند، براي‌ پادشاهان‌ زشت‌تر از آن‌ نيست‌ كه‌ سختگيري‌ نمايند، براي‌ افراد نجيب‌ زشت‌تر از دروغگويي‌ چيزي‌ نيست‌ و براى‌ علما زشت‌تر از حرص‌ و آز چيزى‌ نيست‌ .

كفاية‌ الاثر فى‌ النص‌ علي‌ الائمة‌ الاثني عشر، ص 233

 

حدیث 17
دو راهي؛ ذلّت يا عزّت

به‌ شما هشدار مي دهم‌ اين‌ يزيد حرام‌زاده‌ پسر زنازاده‌، مرا در سر دوراهي‌ قرار داده‌ است‌: يا شمشيركشي‌ يا ذلت‌ بيعت‌ با او. امّا داشته‌ باشيد كه‌ ذلت‌ از ساحت‌ قدس‌ ما به‌ دور است‌. خدا و رسول‌ خدا و مؤمنان‌ و آن‌ دامنهاي‌ پاكي‌ كه‌ ما را پرورده‌ و آن‌ دودمان‌ شريف‌ و آن‌ ذلت‌ ناپذيران‌ِ عزّتمند و آن‌ نفسهاي‌ با عزتِ‌ نياكان‌ ما قبول ندارند كه‌ ما پيروى‌ و فرمانبردارى‌ از اين‌ افراد پست‌ را بر مرگ‌ با عزت‌ ترجيح‌ دهيم‌.

بحارالانوار،ج 45، ص 83

حدیث 16
مجادله با دو كس

هرگز با دو كس‌ به‌ گفتگو و مجادله‌ مپرداز: يكي با افراد حليم‌ و بردبار،ديگرى‌ با افراد نادان‌ و سفيه‌، زيرا افراد حليم‌ با حلم‌ و بردباري‌ بر تو چيره‌ گردند و افراد سفيه‌ آزارت‌ خواهند داد.

بحار الانوار، ج‌ 78، ص 127

 

حدیث 15
چنان كن كه مي پسندي با تو آن كنند

درباره‌ برادر مؤمنت‌ پشت‌ سر سخني‌ بگو كه‌ دوست‌ داري‌ او پشت‌ سر تو بگويد.

بحار الانوار، ج‌ 78، ص‌ 127

حدیث 14
رضايت‌ مخلوق

كساني‌ كه‌ رضايت‌ مخلوق‌ را به‌ بهاي‌ غضب‌ خالق‌ بخرند، رستگار نخواهند شد.

مقتل‌ خوارزمى‌، ج‌ 1، ص‌ 239

حدیث 13
در امان بودن در روز قيامت

هيچ‌ كس‌ روز قيامت‌ در امان‌ نيست‌، مگر آن‌ كه‌ در دنيا خداترس‌ باشد.

بحار الانوار، ج‌ 44، ص 192

حدیث 12
قرارگيري در جايگاه ظلم

اي‌ مردم‌! رسول‌ خدا فرمود: هر كس‌ سلطان‌ زورگويي‌ را ببيند كه‌ حرام‌ خدا را حلال‌ نموده‌، پيمان‌ الهي‌ را مي‌شكند و با سنّت‌ و قوانين‌ رسول‌ خدا از در مخالفت‌ درآمده‌ و در ميان‌ بندگان‌ خدا، راه‌ گناه‌ و معصيت‌ و ستم‌ و دشمني را در پيش‌ مي‌گيرد، ولي‌ با عمل‌ يا سخن‌ اظ‌هار مخالفت‌ نكند، بر خداوند است‌ كه‌ او را در محل‌ و جايگاه‌ آن‌ سلطان‌ ظ‌الم‌ قرار دهد.

مقتل‌ خوارزمى‌، ج‌ 1، ص‌ 234

حدیث 11
اصلاح جامعه و عمل به احكام

خداوندا، تو آگاهي‌ كه‌ آنچه‌ انجام‌ داديم‌، نه‌ براي‌ رقابت‌ در كسب‌ جاه‌ و مقام‌ بود و نه‌ براي‌ چيزهاى‌ پوچ‌ و بيهوده‌ دنيا، بلكه‌ براي‌ اين‌ بود كه‌ نشانه‌هاي‌ راه‌ دينت‌ را ارائه‌ دهيم‌ و (مفاسد را) در شهرهاي‌ تو اصلاح‌ كنيم‌ تا بندگان‌ مظلوم‌ تو در امنيت‌ و آسايش‌ باشند و به‌ احكام‌ تو عمل‌ كنند.

تحف‌ العقول ‌، ص‌239

حدیث 10
 والاتر، زيباتر و بهتر

اگر دنيا باارزش‌ شمرده‌ شود، منزل‌ آخرت‌ و دار ثواب‌ الهي‌ باارزشتر و والاتر است‌. و اگر بدن‌ و جسم‌ انسانها براى‌ مرگ‌ آفريده‌ شده‌، به‌ خدا سوگند كشته‌ شدن‌ انسان‌ با شمشير (شهادت‌) بهتر است‌.
و اگر رزق‌ و روزى‌ موجودات‌ تقسيم‌ شده‌ و مقدّر گرديده‌، زيباتر و نيكوتر آن‌ است‌ كه‌ انسان‌ در طلب‌ رزق‌ و روزي‌ كمتر حرص‌ داشته‌ باشد.
اگر جمع‌ كردن‌ اموال‌ براي‌ ترك‌ كردن‌ آن‌ است‌، چرا انسان‌ آزاده‌ نسبت‌ به‌ اين‌ چيزي‌ كه‌ ترك‌ كردني‌ است‌ بخل‌ بورزد.

بحارالانوار، ج‌ 44، ص 374

حدیث 9
لااقل آزاده باشيد

واي‌ بر شما اي‌ پيروان‌ آل‌ ابي‌سفيان‌، اگر ديني‌ نداريد و از معاد و روز قيامت‌ نمي‌ترسيد، پس‌ لااقل‌ در دنيا آزاده‌ و جوانمرد باشيد.

بحار الانوار، ج‌ 45، ص 51

حدیث 8
در احوال عبادت كنندگان

عده‌اي‌ از روي‌ طمع‌ عبادت‌ خدا مي‌كنند، اين‌ عبادت‌ سوداگران‌ است‌، و جمعي‌ از ترس‌ بندگي‌ خدا مي‌كنند، اين‌ عبادت‌ بردگان‌ است‌ و برخى‌ به‌ انگيزه‌ شكر خدا را عبادت‌ مي‌كنند، اين‌ عبادت‌ آزادمردان‌ و بهترين‌ عبادتهاست.‌

بحار الانوار، ج‌ 78، ص 117

حدیث 7
ستم بر چه كسي؟

بترس‌ از ستم‌ كردن‌ بر كسي‌ كه‌ به‌ جز خدا ياوري‌ ندارد.

بحار الانوار، ج‌ 78، ص 118

حدیث 6
عقل كامل

عقل‌ كامل‌ نمي‌شود مگر با پيروي‌ از حق‌.

بحار الانوار، ج‌ 78، ص 127

حدیث 5
در معرض اتّهام

همنشيني‌ با فاسقان‌ انسان‌ را در معرض‌ اتهام‌ قرار مي‌دهد.

بحار الانوار، ج‌ 78، ص 122

حدیث 4
رهايي‌ از آتش

گريه‌ از روي‌ ترس‌ از خدا، موجب‌ رهايي‌ از آتش‌ است‌.

مستدرك‌ الوسايل‌، ج‌ 11، ص 245

حدیث 3
كم‌خردي

عجله‌ كردن‌، كم‌خردي‌ است.

بحار الانوار، ج‌ 78، ص 122

حدیث 2
نشانه‌هاي جاهل و عالم

يكي‌ از نشانه‌هاي‌ جهل‌ و ناداني‌، نزاع‌ و جدال‌ با غير اهل‌ فكر است‌ از نشانه‌هاي‌ عالم‌، نقد سخن‌ و انديشه‌ خود و آگاهي‌ از نظرات‌ مختلف‌ است.

‌بحار الانوار، ج‌ 78، ص  119

حدیث 1
 رفع گرفتاري مؤمن

كسي‌ كه‌ گرفتاري‌ و اندوه‌ مؤمني را برطرف‌ كند و او را آسوده‌ كند، خداوند گرفتاري‌ و اندوه‌ دنيا و آخرت‌ را از او رفع‌ مي‌كند.

بحار الانوار، ج‌ 78، ص 122

 

 


 

برگرفته از کتاب هاي

بحارالانوار

تحف العقول

اعيان الشيعه

تاريخ يعقوبي

ارشاد القلوب

مقتل خوارزمي

مستدرك‌ الوسايل

بلاغة الحسين (ع)

فرهنگ جامع سخنان امام حسين

اگر شهادت نبود (ابوالقاسم حسينجاني)