ديوان امام
قطعات واشعار پراكنده
*********
براى احمد
احمـــد است از
محمّــــــــد مختار كـــه حميدش نگـــــاهدار بُود
*
فاطى از عرش بطن فاطمه است فـــــــاطِر آسمـــانْش يــار بُوَد
حسن ايـــــن ميــوه درخت حسن محسنش يــــــار پايــــدار بُوَد
ياســـــر از آل پاك سبطين است سرّ احســـــــــان ورا نثار بُوَد
علـــــى از بوستان آل على است علـــــى عالــىاش شعار بُوَد
پنج تـــــن از ســـلالـــــۀ احمــــد شافع جمله هشت و چار بُوَد
دختـــرم شعــر تازه خواست ز من "مِعــــــر" گفتم كه يادگار بُوَد
دخترم !
فاطى از فاطمه خواهد سخنى بين چه مىخواهد - از مثل منى
آن كه جبريل پيـــــام آور اوست عـــــارف منــــــزلتش داورِ اوست
كيست در جمع رسل جز احمد كـــــــاتب وحى وى از سوى احد
دخترم! دست بـــــــدار از دل من عشق مـــن جوى در آب و گل من
علي (عليه السلام)
فارغ از هر دو جهــــــــــانم به گل روى على از خُم دوست جوانم به خَم موى على
طى كنم عرصۀ ملك و ملكوت از پى دوست يـــــــاد آرم به خرابات چو ابروى على
بلاى هجران
هيچ دانى كه ز هجران تو حالم چون شد جگــرم، خون و دلم، خون و سرشكم خون شد
لب شيــــــرين تو اى مىزده فرهادم كرد جــــانم از هر دو جهان رسته شد و مجنون شد
تار و پـــودم به هوا رفت و توانم بگسست تــــــا به تار ســــــر زلف تــــــــو دلم مفتون شد
گلبرگ تر
اى پــــــريروى كــــــــــه گُلبرگِ تَرَت ساختهاند ز چه رو قلبِ ز خارا بَتَرت ساختهاند؟
پسر خاك بدين حسن و لطافت؟ عجب است! ز بهشتى، نه ز خاك پدرت ساختهاند
ثمــــــــــر خـــــــــــوبرخى بوسۀ شيرين باشد آخــر اى سرو! براى ثمرت ساختهاند
مايۀ ناز
دست من بر سر زلفيْن تو بند است امشب با خبـــر بـــــاش كه پايم به كمند است امشب
جان من درخور يك بوسه اى از لعل تو نيست قــدس من! باز بگو بوسه به چند است امشب
لب مـــن بـــــــــر لب چون لعل تو، اى مايۀناز مگسى سوخته بنشسته به قند است امشب
*******************
**************
*********
****
*